Archiwa Księgowość dla Firm - TAXadvisor

Estoński CIT – wymóg zatrudnienia

stud2023 — Fri, 28 Feb 2025 15:15:49 +0000

Jednym z warunków opodatkowania spółki na zasadach estońskiego CIT jest wymóg zatrudnienia. Przepisy w tym zakresie mogą sprawiać pewne problemy w ich odczytaniu. Poniżej wyjaśnienia w tym zakresie.

Zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, który:

a) zatrudnia na podstawie umowy o pracę co najmniej 3 osoby w przeliczeniu na pełne etaty, niebędące udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego podatnika, przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym, a w przypadku gdy rokiem podatkowym nie jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych - przez co najmniej 82% dni przypadających w roku podatkowym, lub

b) ponosi miesięcznie wydatki w kwocie stanowiącej co najmniej trzykrotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw z tytułu wypłaty wynagrodzeń na rzecz zatrudnionych na podstawie umowy innej niż umowa o pracę co najmniej 3 osób fizycznych, niebędących udziałowcami, akcjonariuszami ani wspólnikami tego podatnika, jeżeli w związku z wypłatą tych wynagrodzeń podatnik jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych lub płatnikiem składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych lub ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

A więc do rzeczy. Konieczne jest spełnienie jednego z poniższych warunków.

posiadanie co najmniej 3 pracowników na pełen etat przez co najmniej 300 dni w roku podatkowym, chyba, że rok podatkowy różni się od roku kalendarzowego to wtedy zatrudnienie musi trwać przez 82% tego okresu lub
wypłaty co najmniej trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia na 3 osoby na podstawie umów cywilnoprawnych (spółka musi być płatnikiem podatków, składek społecznych i zdrowotnych z tego tytułu)

Pracownikami nie mogą być udziałowcy, akcjonariusze, czy wspólnicy, ale przepisy nie wykluczają co ciekawe już członków rodziny, czy osób powiązanych z podatnikiem.

Za pracownika uznaje się również osobę zatrudnioną, która aktualnie przebywa na świadczeniu rehabilitacyjnym, urlopie wychowawczym, czy rodzicielskim. Cały czas taka osoba jest osobą zatrudnioną.

PODATNIK ROZPOCZYNAJĄCY DZIAŁALNOŚĆ

I tu mamy preferencję.

Warunek powyższego zatrudnienia nie dotyczy roku rozpoczęcia tej działalności i 2 lat podatkowych bezpośrednio po nim następujących, z tym że począwszy od drugiego roku podatkowego podatnik jest obowiązany do corocznego zwiększenia zatrudnienia o co najmniej 1 etat w pełnym wymiarze czasu pracy, aż do osiągnięcia wielkości zatrudnienia określonej w tym przepisie.

Ale uwaga! Preferencja nie dotyczy umów cywiloprawnych. A więc nawet jeśli rozpoczynamy działalność, którą opieramy o zleceniobiorców to musimy mieć od razu pełne wydatki tj. wypłaty co najmniej trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia na 3 osoby na podstawie umów cywilnoprawnych.

Przykład 1.

Spółka prowadzi działalność od marca 2022 roku. Spółka od początku wybrała opodatkowanie w formie estońskiego CIT. W pierwszym roku spółka nie zatrudnia pracowników,

Spółka powinna od 2023 roku co roku zwiększać zatrudnienie o 1 osobę, aż do osiagnięcia wielkości zatrudnienia czyli 3 osób. A więc w 2023 powinna mieć 1 pracownika, w 2024 już 2 pracowników, a w 2025 3 pracowników.

Przykład 2.

Spółka prowadzi działalność od marca 2022 roku. Spółka od początku wybrała opodatkowanie w formie estońskiego CIT. W pierwszym roku spółka zatrudniała 1 pracownika,

Spółka powinna od 2023 roku co roku zwiększać zatrudnienie o 1 osobę, aż do osiagnięcia wielkości zatrudnienia czyli 3 osób. A więc w 2023 powinna mieć już 2 pracowników, w 2024 3 pracowników.

Co istotne wymóg zatrudnienia przez 300 dni w roku podatkowym przy podatniku rozpoczynającym działalność nie jest istotny. Jest to istotne przy małym podatniku.

Co ważne, nie jest możliwe "mieszanie wynagrodzeń". Czyli albo posiadamy 3 pracowników albo 3 zleceniobiorców. Nie jest możliwe korzystanie z estońskiego CIT jeśli posiadamy 2 pracowników i 1 zleceniobiorcę.

MAŁY PODATNIK

W przypadku podatnika będącego małym podatnikiem, w pierwszym roku podatkowym opodatkowania ryczałtem, warunek zatrudnienia uznaje się za spełniony, jeżeli mały podatnik:

zatrudnia na podstawie umowy o pracę co najmniej 1 osobę w przeliczeniu na pełne etaty, niebędącą udziałowcem, akcjonariuszem, ani wspólnikiem tego podatnika, przez 300 dni w roku lub 82% czasu jeśli rok jest inny niż 12 miesięcy kalendarzowych,
ponosi wydatki na jednego zleceniociorcę w wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia GUS

Przykład 1.

Spółka prowadzi działalność od marca 2022 roku. Spółka jest małym podatnikiem i wybrała opodatkowanie w formie estońskiego CIT od 2023 roku. W pierwszym roku spółka nie zatrudniała pracowników,

Spółka powinna od 2023 roku posiadać pracownika przez okres co najmniej 300 dni w roku podatkowym lub ponosić wydatki na jednego zleceniociorcę w wysokości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia GUS. W 2024 spółka powinna zatrudniać na pełen etat 3 osoby przez co najmniej 300 dni w roku podatkowym lub ponosić wydatki na 3 zleceniobiorców w wysokości 3-krotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia GUS.

POZOSTALI PODATNICY

Przykład 1.

Spółka prowadzi działalność od marca 2022 roku, a rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Spółka jest dużym podatnikiem i wybrała opodatkowanie w formie estońskiego CIT od 2023 roku. A więc od 2023 roku spółka powinna zatrudniać na pełen etat 3 osoby przez co najmniej 300 dni w roku podatkowym lub mieć pełne wydatki tj. wypłaty co najmniej trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia na 3 osoby na podstawie umów cywilnoprawnych.

Artykuł Estoński CIT – wymóg zatrudnienia pochodzi z serwisu TAXadvisor.

Procedura OSS

stud2023 — Fri, 28 Feb 2025 14:35:33 +0000

Procedura OSS (One Stop Shop)

To elektroniczny punkt obsługi upraszczający rozliczenia na gruncie podatku VAT dzięki któremu przedsiębiorcy świadczący usługi lub sprzedający towary dla osób prywatnych z innych krajów UE nie muszą dokonywać rejestracji do celów podatku VAT w innych krajach UE.

Z procedury OSS mogą korzystać zarówno vatowcy jak i nievatowcy. Jest całkowicie dobrowolna.

Instytuacja ta została uregulowana w art. 130a-d ustawy o pdoatku od towarów i usług.

Dla kogo OSS?

Jeśli prowadzisz sklep internetowy i sprzedajesz towary dla osób prywatnych z innych krajów UE i przekraczasz ustawowe limity sprzedaży do innych krajów UE to masz obowiązek rejestracji do podatku VAT we wszystkich krajach, w których sprzedajesz towary. W takim przypadku stawką VAT jest stawka VAT obowiązująca w danym państwie UE. A więc po przekroczeniu limitu 10.000 euro (42.000 zł) należy zarejestrować się w każdym państwie UE i tam rozliczać podatek VAT. Udogodnieniem, które wprowadził ustawodawca jest procedura OSS, która umożliwia rozliczenie całej sprzedaży do różnych krajów UE po stawkach VAT obowiązujących w tych krajach w jednej zbiorczej deklaracji VAT OSS. Upraszcza to proces rozliczenia bowiem dokonujemy go w polskim urzędzie skarbowym. Przedsiębiorca ma jednak obowiązek wystawienia faktury z zagranicznym podatkiem VAT, jednak deklaracja składana jest w Polsce, a podatek również odprowadzany jest w Polsce. Z kolei Polska musi przekazać pdoatek VAT temu innemu krajowi UE.

Dla przedsiębiorców świadczących usługi dla osób prywatnych gdzie miejsce opodatkowania jest w innym kraju UE limit 10.000 euro nie obowiązuje. Są oni zobligowani od razu albo zarejestrować się do podatku VAT w krajach UE w których świadczą usługi albo zarejestrować się do procedury OSS.

Przykład 1.

Pani Joanna sprzedaje swoje towary za pośrednictwem platformy sprzedażowej Vinted. W 2025 roku dokonała sprzedaży dla konsumentów do Niemiec za 6.000 euro, do Czech 3.000 euro, do Hiszpanii 5.000 euro, do Holandii 1.000 euro. Sprzedaż do Hiszpanii była tą, którą przekroczono kwotę limitu. A więc transakcję tą Pani Joanna musi rozliczyć juz w Hiszpanii stosując stawkę VAT obowiązująca w tym kraju i analogicznie sprzedaż do Holandii trzeba będzie rozliczyć w Holandii albo wybrać procedurę OSS.

Przykład 2.

Pan Artur świadczy usługi budowlane na rzecz osób prywatnych we Francji. Usługa ta podlega opodatkowaniu w kraju położenia nieruchomości. Pan Artur powinien zarejestrować się do podatku VAT we Francji lub skorzystać z procedury OSS i rozliczyć zagraniczny podatek VAT w polskiej deklaracji bez konieczności rejestracji we Francji.

Rejestracja do VAT OSS

Rejestracja odbywa się poprzez wypełnienie formularza VIU-R. Formularz można podpisać wyłącznie podpisem kwalifikowanym. Nie ma możliwości podpisu formularza profilem zaufanym.

Właściwym urzędem skarbowym jest Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście.

Ewidencja

Jeśli stosujesz procedurę OSS jesteś obowiązany prowadzić w postaci elektronicznej ewidencję transakcji objętych procedurą. Ewidencja ta jest udostępniana na każde żądanie państwa członkowskiego

Deklaracje VAT OSS

Deklaracje składa się kwartalnie w terminie do końca miesiąca następującego po każdym kolejnym kwartale, a kwoty podane w deklaracji są w walucie euro. Faktury z zagranicznym podatkiem VAT rozliczamy w deklaracji VIU-DO, a nie w pliku JPK.

Podatek naliczony

W deklaracji VIU-DO nie mamy możliwości odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towaru. W deklaracji tej rozliczamy wyłącznie podatke należny. Z kolei VAT naliczony od zakupów związanych ze sprzedażą do innych krajów UE rozliczamy standardowo w pliku JPK.

Kasa fiskalna

Jeśli rozliczasz sprzedaż w ramach procedury unijnej OSS to nie masz obowiązku ewidencjonowania sprzedaży na kasie fiskalnej.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o podatku od towarów i usług sprzedażą jest odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Z kolei art. 111 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż ewidencję na kasie fiskalnej prowadzą podatnicy, któzy dokonują sprzedaży na rzecz osó prywatnych lub rolników ryczałtowych.

Skoro więc sprzedaż w ramach procedury unijnej nie jest sprzedażą to też nie mamy obowiązku ewidencjonować jej na kasie fiskalnej.

Faktury

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 2 ww. ustawy podatnicy nie mają obowiązku wystawiania faktur sprzedaży w ramach procedury unijnej OSS. Z kolei zgodnie z art. 106b ust. 4a można taką fakturę wystawić. Jeśli jednak zdecydujesz się na wystawienie faktury to faktura powinna zawierać stawkę zagranicznego podatku.

Artykuł Procedura OSS pochodzi z serwisu TAXadvisor.